در برابر جمله * ( الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا ) * كه در باره گروه اول آمده ، تعبير به « الذين يريدون الحياة الآخرة » نمىكند بلكه تنها تكيه بر علم مىكند ، چرا كه « علم » خمير مايه و ريشه ايمان و استقامت و عشق به ثواب الهى و سراى آخرت است .
ضمنا تعبير به « * ( الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ ) * » پاسخ كوبنده اى است به قارون كه خود را عالم مىدانست ، قرآن مىگويد : عالم اينها هستند كه افق فكرشان اين چنين بلند است ، نه تو خيره سر و مغرور ! و به اين ترتيب باز هم مىبينيم كه ريشه همه بركات و خيرات به علم و دانش حقيقى بازمىگردد .
قارون با اين عمل طغيان و سركشى خود را به اوج رسانيد ، ولى در تواريخ و روايات در اينجا ماجراى ديگرى نقل شده است كه نشانه نهايت بيشرمى قارون است و آن اينكه : روزى موسى ع به قارون گفت : خداوند به من فرمان داده كه حق نيازمندان زكات مالت را بگيرم ، قارون هنگامى كه از كم و كيف زكات با خبر شد و با يك حساب ساده فهميد چه مبلغ هنگفتى را بايد در اين راه بپردازد سر باز زد ، و براى تبرئه خويش به مبارزه با موسى ع برخاست ، در ميان جمعى از ثروتمندان بنى اسرائيل برخاست و گفت : مردم ! موسى مىخواهد اموال شما را بخورد ، دستور نماز آورد پذيرفتيد ، امور ديگر را نيز همه پذيرفتيد ، آيا زيرا اين بار هم مىرويد كه اموالتان را به او بدهيد ؟ ! گفتند : نه ، ولى چگونه مىتوان با او مقابله كرد ؟
قارون در اينجا يك فكر شيطانى به نظرش رسيد ، گفت من راه خوبى فكر كردهام ، به عقيده من بايد براى او پرونده عمل منافى عفت ساخت ! بايد به سراغ زن بدكاره اى از فواحش بنى اسرائيل بفرستيم تا به سراغ موسى برود و او را متهم كند كه با او سر و سرى داشته ! آنها پسنديدند و به سراغ آن زن فرستادند و گفتند : آنچه خودت بخواهى به تو مىدهيم كه گواهى دهى موسى با تو رابطه
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 166
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٦٦