من واجب شد از جنس طلا و نقره نيست و نه خوراكى و آشاميدنى است گفتند پس بفرمائيد چيست .
فرمود خداوند اين آيه را بر من نازل نموده :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
گفتند اين را قبول داريم . حضرت صادق عليه السّلام فرمود به خدا قسم راجع به اين تعهد هيچ كدام وفا نكردند مگر هفت نفر سلمان ، ابو ذر ، عمار و مقداد بن اسود كندى و جابر بن عبد اللَّه انصارى و غلام پيغمبر كه ثبيت نام داشت و زيد بن ارقم .
تفسير قمى : محمّد بن مسلم گفت شنيدم از حضرت باقر ميفرمود در باره آيه
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
يعنى در باره اهل بيت پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله . فرمود انصار خدمت پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم رسيده گفتند ما كه خانه خود را پناه شما قرار داديم و شما را يارى نموديم اينك مقدارى از اموال ما را در راه احتياج و هدف خود صرف كن . خداوند اين آيه را نازل نمود :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
يعنى درخواستى در مورد نبوت ندارم جز دوستى با خويشاوندانم ، منظور اهل بيت آن سرور است .
فرمود مگر متوجه نيستى كه شخصى دوستى دارد و در دل تصميمى راجع بخانواده خود گرفته و اما خجالت ميكشد كه اظهار كند . خداوند خواست در دل پيامبر چيزى نسبت بامتش باقى نماند مودت و دوستى را با خويشاوندان پيامبر واجب كرد اگر انجام دهند واجبى را انجام دادهاند و اگر ترك كنند واجبى را ترك كردهاند .
فرمود از خدمت پيامبر اكرم مرخص شدند بعضى ميگفتند ما اموال خود را بايشان تقديم كرديم اما پيغمبر فرمودند بدفاع و پشتيبانى خويشاوندانم پس از من بجنگ پردازيد گروه ديگرى گفتند اين حرف را پيامبر اكرم نفرمود و انكار نمودند ، همان حرفى را كه خداوند از ايشان حكايت كرده گفتند
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ