يعنى هيچى از شما تقاضا نكردم .
زيرا او پيامبر را مستلزم يكى از دو چيز دانسته : يا جنون و يا توقع نفع دنيوى را بر رسالت چون چنين كارى يا از غرض و هدفى سر چشمه ميگيرد يا بدون هدف هر كدام باشد مستلزم يكى از اين دو است بعد هر دو را نفى مىكند .
بعضى گفتهاند منظور اينست كه آنچه در باره مزد رسالت از شما خواستم در اين دو آيه
ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا
و آيه
لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
بنفع شما است زيرا از راه پيامبر وقتى سودش براى شما است خويشاوندان پيامبر نيز با شما خويشاوندند .
قرب الاسناد : اسماعيل بن عبد الخالق گفت حضرت صادق عليه السلام فرمود :
با حول آيا وارد بصره شدهاى جواب داد آرى فرمود چگونه يافتى سرعت و هجوم مردم را در مورد امامت .
گفت به خدا قسم ايشان گروهى اندكند اين كار را كردهاند اما جمعيت اندكى هستند فرمود توجه زياد بجوانان آنها داشته باش كه ايشان در كارهاى نيك شتاب بيشترى دارند فرمود عقيده اهل بصره در مورد اين آيه چيست
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
جواب داد آنها ميگويند مخصوص خويشاوندان و اهل بيت پيامبر است فرمود در باره ما نازل شده اهل بيت پيامبر حسن و حسين و على و فاطمه همان اصحاب كساء عليهم السلام هستند .
قرب الاسناد : ابن صدقه گفت حضرت صادق از آباء گرام خود نقل ميكرد وقتى اين آيه نازل شد :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
پيامبر اكرم بپاى خاست و فرمود مردم با خداوند بنفع من چيزى بر شما واجب نموده آيا در انجام آن كوشش ميكنيد كسى جواب نداد پيامبر اكرم رفت .
فردا دو مرتبه ميان ايشان ايستاد و حرف روز قبل را تكرار نمود روز سوم نيز همين كار را تكرار كرد هيچ كس جواب نداد آنگاه فرمود مردم آنچه بنفع