تا اينكه انصار از جاى جستند و بر زانو نشسته گفتند يا رسول اللَّه اموال و هر چه داريم فداى راه خدا و پيامبر باشد . بعد از آن ، اين آيه نازل شد .
در تفسير آيه
وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً
از سدى نقل مىكند آن حسنه كه در آيه فرمود محبت با خويشاوندان پيامبر است اين آيه در باره ابا بكر صديق نازل گرديد كه بسيار علاقه بآل پيغمبر داشت آيه شامل عموم حسنه مىشود اما چون پس از مودت و محبت با اولاد پيامبر ذكر شده دلالت مىكند كه در درجه اول اين حسنه محبت با اولاد پيامبر است ، ساير كارهاى نيك تابع آن هستند .
سخنان اين مرد تمام شد خدا انتقامش را زياد كند در باره او .
چنانچه ملاحظه كرديد از پيشواى خود خوب دفاع كرد و او را يارى نمود زيرا پس از اخبار زيادى كه بر كفر و شقاوت دو امام و پيشواى او رسيده سخنى را نقل كرد كه دليل بر پاكى دامن آنها از اين انتساب باشد اما اين سخن را فقط تنها او نقل كرده و كس ديگرى مدعى نشده .
در ضمن هر كه انصاف داشته باشد محبت و علاقه امام و پيشواى او را نسبت باهل بيت پيامبر كشف مىكند چه در زمان حيات پيغمبر و چه بعد از وفات آن جناب مخصوصا در مسأله فدك و كشتن فاطمه زهرا و فرزندش و مسلط كردن بنى اميه را بر آنها و آن ستمها كه بر ايشان وارد شد تا ظهور صاحب الزمان عليهم السلام « و لن يصلح العطار ما افسد الدهر » بامامت مالى نميتوان چنين مرتبهاى براى آنها بوجود آورد .
تفسير قمى : ابو الجارود از حضرت باقر عليه السّلام نقل كرد در مورد آيه
قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ
كه پيامبر اكرم از امت خواسته بود كه خويشاوندانش را دوست بدارند و به آنها ستم روا ندارند اما معنى
فَهُوَ لَكُمْ
يعنى ثواب آن بشما تعلق دارد .
توضيح : بيضاوى در تفسير
قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ
مينويسد :
يعنى اگر چيزى در مقابل رسالت خود از شما خواستم مال خودتان باشد