تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 132

مساهمون:

ص١٣٢
امام عليه السّلام فرمود قرآن بر ما نازل شده قبل از مردم و پيش از مردم براى ما تفسير شده است ما بحلال و حرام و ناسخ و منسوخ و آياتى كه در سفر و آياتى كه در حضر نازل شده و در كدام شب چقدر آيه نازل شده و در باره چه كس و چه چيز نازل گرديده عارف هستيم ما حكماى خدا در زمين و گواهان او در ميان مردم هستيم اين آيه اشاره به همين مطلب است
سَتُكْتَبُ شَهادَتُهُمْ وَ يُسْئَلُونَ
گواهى از ما است و پرسش از مردم ، اين علمى بود كه به تو اطلاع دادم اگر قبول نمودى بر اين نعمت سپاسگزارى كن و اگر رد كردى خداوند بر هر چيز گواه است . بصائر الدرجات : فضيل گفت از حضرت باقر راجع به اين روايت پرسيدم كه ميفرمايد هر آيه‌اى داراى ظاهر و باطنى است و هيچ حرفى در آن نيست مگر اينكه داراى انتها و ابتدائى است گفتم منظور از ظاهر و باطن آيه چيست ؟ فرمود ظاهر و باطن آيه تأويل آن است كه بعضى مربوط بگذشته و برخى به آينده است كه با گذشت زمان و آمدن شب و روز پديد مىآيد هر وقت تأويل يك آيه از قرآن بوقوع مىپيوندد و ابتدا بامامهائى كه از دنيا رفته‌اند اطلاع داده مىشود سپس براى امام عصر گفته مىشود خداوند در اين آيه ميفرمايد :
وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ
فرمود ما تأويل آن را مىدانيم . كنز الفوائد : حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام در باره آيه
هذا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَ ذِكْرُ مَنْ قَبْلِي
فرمود
ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ
اشاره به على است
وَ ذِكْرُ مَنْ قَبْلِي
انبياء و اوصياء هستند . كنز الفوائد : ابو بصير گفت به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم آيه
هذا كِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ
. چه معنى دارد فرمود كتاب كه سخن نمىگويد محمّد و علي و اهل بيتش
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 132 | العلامة المجلسي / موسى خسروى