تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥
بىاعتنا هستيد فرمود امامت است تفسير عياشى : ج 1 ص 165 - جابر گفت از حضرت باقر عليه السّلام در مورد اين آيه سؤال كرد :
شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
. فرمود خداوند گواهى مىدهد كه خدائى جز ذات يكتايش نيست و همين طور هم هست ملائكه نيز همين گواهى را ميدهند خداوند به آنها احترام گزارده كه تسليم بپروردگارند و گواهى دارند اما اين قسمت آيه
أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ
صاحبان علم انبياء و اوصيايند و آنها به پا دارندهء عدل و دادگرى هستند در ظاهر و يك معنى عدل در باطن امير المؤمنين عليه السّلام است . مناقب : ابو القاسم كوفى گفت روايت شده در باره آيه
ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ
فرمود راسخين در علم كسانى هستند كه پيامبر اكرم آنها را قرين و همراه كتاب خدا قرار داده اطلاع داده است كه آنها از يك ديگر جدا نمىشوند تا وارد بر من شوند در حوض كوثر . در لغت - راسخ بمعنى لازم است كسى كه از جايش تكان نمىخورد و چنين نخواهند بود مگر كسانى كه سرشت آنها از ابتدا همراه علم بوده مانند عيسى هنگام ولادت كه گفت : (
إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ
) . اما كسى كه سالهاى زياد زندگى مىكند بدون علم سپس در جستجوى علم بر مىآيد و بقدرى كه ميتواند از ديگرى بدست مىآورد او از راسخين نخواهد بود گفته مىشود ريشه‌هاى درخت در زمين رسوخ كرد رسوخ نميكند مگر در حال كوچكى . امير المؤمنين عليه السّلام فرموده كجايند كسانى كه خيال ميكنند راسخين در علم غير از ما هستند از دروغ و ستمگرى و حسادتى كه بما دارند چون خداوند ما را سربلند كرده و ايشان را پائين آورده و بما لطف نموده و آنها را محروم كرده