در كنار قبرستانى كه پشت ديوار شهر كوفه قرار داشت رسيد ، آنها را مخاطب ساخته ، سخنانى در ناپايدارى دنيا به آنها گفت ، سپس فرمود : « اين خبرى است كه نزد ما است ، نزد شما چه خبر » ؟ بعد افزود :
اما لو اذن لهم فى الكلام لاخبروكم ان خير الزاد التقوى :
« اگر به آنها اجازه سخن گفتن داده شود به شما خبر مىدهند كه بهترين زاد و توشه آخرت تقوى است » .
اين خود دليل بر آن است كه آنها سخنان را مىشنوند و قادر بر پاسخ گويى هستند اما اجازه ندارند ( 1 ) .
همه اين تعبيرات اشاره به حيات برزخى انسانها است .
هامش
( 1 ) نهج البلاغه كلمات قصار جمله 130 .