اينكه به سن و سالى برسند كه معمولا در آن سن و سال كسى ازدواج نمىكند ، هر چند ممكن است به طور نادر چنين زنانى اقدام به ازدواج بنمايند .
و نيز در مورد مقدارى از بدن كه جايز است آنها آشكار كنند ، در احاديث اسلامى تعبيرات مختلفى آمده ، در حالى كه قرآن به طور سر بسته گفته است مانعى ندارد كه لباسهاى خود را فرو نهند كه البته اين تعبير ظاهر در لباس رو است .
در بعضى از روايات در پاسخ اين سؤال كه كداميك از لباسهايشان را مىتوانند فرو نهند ؟ امام صادق ع مىفرمايد : « الجلباب » ( چادر ) ( 1 ) .
در حالى كه در روايت ديگرى تعبير به « جلباب و خمار » شده است ( خمار به معنى روسرى است ) ( 2 ) .
ولى ظاهر اين است كه اين گونه احاديث نيز با هم منافاتى ندارند ، منظور اين است كه مانعى ندارد آنها سر خود را برهنه كنند و موها و گردن و صورت خود را نپوشانند و حتى در بعضى از احاديث و كلمات فقهاء ، مچ دستها نيز استثناء شده است ، اما بيش از اين مقدار ، دليلى درباره استثناء آن نداريم .
و به هر حال همه اينها در صورتى است كه آنها خود آرايى نكنند ( * ( غَيْرَ مُتَبَرِّجاتٍ بِزِينَةٍ ) * ) و زينتهاى پنهانى خود را كه ديگران هم واجب است بپوشانند بايد مستور دارند ، و همچنين لباسهاى زينتى كه جلب توجه مىكند در تن نكنند و به تعبير ديگر آنها مجازند بدون چادر و روسرى با لباس ساده و بدون آرايش بيرون آيند .
اما با همه اينها اين يك حكم الزامى نيست ، بلكه اگر آنها مانند زنان ديگر پوشش را رعايت كنند ترجيح دارد ، چنان كه در ذيل آيه فوق صريحا آمده است ، زيرا به هر حال احتمال لغزش - هر چند به صورت نادر - در مورد اين گونه افراد نيز هست .
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه كتاب النكاح باب 110 حديث يك .
( 2 ) همان مدرك حديث 2 و 4 .