خوردن غذا معمولا نان خود را با خورشى كه مىخورد رنگين مىكند به تمام انواع نان خورشها ، « صبغ » گفته شده است ، به هر حال كلمه صبغ ، ممكن است اشاره به همان روغن زيتون باشد كه با نان مىخوردند و يا انواع نان خورشها كه از درختان ديگر استفاده مىكردند .
در اينجا سؤالى پيش مىآيد كه چرا در ميان انواع ميوهها بالخصوص روى اين سه ميوه تكيه شده است : خرما ، انگور و زيتون ؟
در پاسخ بايد به اين نكته توجه داشت كه از نظر تحقيقات علمى غذاشناسان كمتر ميوه اى وجود دارد كه براى بدن انسان به اندازه اين سه ميوه مفيد و مؤثر باشد .
« روغن زيتون » براى توليد سوخت و ساز بدن ارزش فراوانى دارد ، كالرى حرارتى آن بسيار زياد ، دوست صميمى كبد انسان ، بر طرف كننده عوارض كليهها و سنگهاى صفراوى و قلنجهاى كليوى ، تقويت كننده اعصاب و بالآخره اكسير سلامتى است .
در مورد « خرما » آن قدر توصيف شده كه در اين مختصر نمىگنجد : قند فراوان خرما از سالمترين قندها است و از نظر بسيارى از غذاشناسان خرما يكى از عوامل جلوگيرى از سرطان است ، دانشمندان در خرما سيزده ماده حياتى ، و پنج نوع ويتامين كشف كردهاند كه آن را به صورت يك منبع فوق العاده ارزشمند غذايى در مىآورد .
اما « انگور » به عقيده بعضى از دانشمندان ، يك داروخانه طبيعى است ، از نظر خواص همچون شير مادر است و دو برابر گوشت در بدن ايجاد حرارت مىكند ، خون را تصفيه مىكند ، سموم بدن را دفع مىنمايد ، انواع ويتامين موجود در آن به انسان نيرو و توان مىبخشد ( 1 ) .
هامش
( 1 ) براى توضيح بيشتر در باره اين سه ميوه حياتبخش به جلد 11 صفحه 172 به بعد ( ذيل آيه 11 سوره نحل ) مراجعه فرمائيد .