42 - بگو چه كسى شما را در شب و روز از ( مجازات ) خداوند رحمان نگاه مىدارد ؟ ولى آنها از ياد پروردگارشان روىگردانند .
43 - آيا آنها خدايانى دارند كه مىتوانند از آنان در برابر ما دفاع كنند ؟ ( اين خدايان ساختگى حتى ) نمىتوانند خودشان را يارى دهند ( تا چه رسد به ديگران ) و نه از ناحيه ما بوسيله نيرويى يارى مىشوند .
44 - ما آنها و پدرانشان را از نعمتها بهره مند ساختيم تا آنجا كه عمر طولانى پيدا كردند ( و مايه غرور و طغيانشان شد ) آيا نمىبينند كه ما مرتبا از زمين ( و اهل آن ) مىكاهيم آيا آنها غالبند ( يا ما ) ؟ ! 45 - بگو من تنها بوسيله وحى شما را انذار مىكنم ولى آنها كه گوشهايشان كر است هنگامى كه انذار مىشوند سخنان را نمىشنوند !
تفسير : گوش اگر گوش تو . . .
در آيات گذشته ديديم كه مشركان و كفار ، پيامبر اسلام ص را به باد استهزاء مىگرفتند ، همان كارى كه عادت ديرينه همه جاهلان مغرور است كه واقعيتهاى مهم و جدى را به شوخى و مسخره مىگيرند .
در نخستين آيه مورد بحث به عنوان دلدارى پيامبر ص و تسلى خاطر او مىگويد : اين تنها تو نيستى كه مورد استهزاء واقع شده اى « پيامبران قبل از تو را نيز استهزا كردند » ( * ( وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ ) * ) .
« ولى سرانجام آنچه را از عذابهاى الهى به باد مسخره گرفته بودند ، دامان استهزاكنندگان را گرفت » ( * ( فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِه يَسْتَهْزِؤُنَ ) * ) .
بنا بر اين غم و اندوهى به خود راه مده و اين گونه اعمال جاهلان نبايد در روح بزرگ تو كمترين اثر بگذارد و يا در اراده آهنينت خللى وارد كند .
در آيه بعد مىگويد : نه تنها در برابر عذاب خدا در قيامت ، كسى از شما دفاع نمىكند ، در اين دنيا نيز همين است « بگو چه كسى شما را در شب