حفظ كرده است ( 1 ) .
و در آخرين آيه مورد بحث به آفرينش شب و روز و خورشيد و ماه پرداخته مىگويد : « او است كه شب و روز و خورشيد و ماه را آفريد » ( * ( وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ) * ) .
« و هر كدام از اينها در مدارى در حركتند » ( * ( كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ) * ) .
نكتهها :
1 - تفسير « * ( كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ) * »
مفسران در تفسير اين جمله بيانات گوناگون دارند ، اما آنچه با تحقيقات مسلم دانشمندان فلكى سازگار است ، اين است كه منظور از حركت خورشيد در آيه فوق يا حركت دورانى به دور خويش است ، و يا حركتى است كه همراه منظومه شمسى دارد .
ذكر اين نكته نيز لازم است كه كلمه « كل » ممكن است اشاره به ماه و خورشيد و همچنين ستارگان باشد كه از كلمه ليل ( شب ) استفاده مىشود .
بعضى از مفسران بزرگ نيز احتمال دادهاند كه اشاره به « شب » و « روز » و « ماه » و « خورشيد » ( هر چهار ) باشد ، زيرا شب كه همان سايه مخروطى زمين است نيز براى خود مدارى دارد ، اگر كسى در بيرون كره زمين از دور به آن نگاه كند اين سايه تاريك مخروطى را در گرد زمين دائما در حركت مىبيند و همچنين نور آفتاب كه به زمين مىتابد و روز را تشكيل مىدهد همانند استوانه اى
هامش
( 1 ) بعضى از مفسران آيه فوق را هماهنگ با آياتى كه در مورد حفظ آسمان از صعود شياطين به وسيله « شهب » در قرآن مجيد وارد شده مىدانند ( مانند * ( وَحِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ مارِدٍ ) * - صافات - 7 ) .
ولى روشن است كه اين تفسير با كلمه « سقف » سازگار نيست ، زيرا سقف پوششى است براى كسانى كه در زير آن قرار دارند نه كسانى كه فوق آن هستند ( دقت كنيد ) .