مىشمرد ، فرق بسيار دارد چرا كه دسته اول ممكن است سرانجام در مقام توبه و جبران برآيند اما آنها كه در گناه اسراف مىكنند ، نه .
4 - « هبوط » چيست ؟
« هبوط » در لغت به معنى پائين آمدن اجبارى است ، مانند سقوط سنگ از بلندى ، و هنگامى كه در مورد انسان به كار رود به معنى پائين رانده شدن به عنوان مجازات است .
با توجه به اينكه آدم براى زندگى در روى زمين آفريده شده بود و بهشت نيز منطقه سرسبز و پر نعمتى از همين جهان بود ، هبوط و نزول آدم در اينجا به معنى نزول مقامى است نه مكانى ، يعنى خداوند مقام او را به خاطر ترك اولى تنزل داد و از آن همه نعمتهاى بهشتى محروم ساخت و گرفتار رنجهاى اين جهان كرد .
قابل توجه اينكه مخاطب در اينجا به صورت تثنيه ذكر شد ( اهبطا ) يعنى شما هر دو هبوط كنيد ، ممكن است منظور آدم و حوا بوده باشد ، و اگر در بعضى ديگر از آيات قرآن « اهبطوا » به صورت جمع ذكر شده به خاطر آنست كه شيطان هم در اين خطاب شركت داشته چون او هم از بهشت بيرون رانده شد .
اين احتمال نيز وجود دارد كه مخاطب ، آدم و شيطان باشد ، زيرا در جمله بعد از آن مىگويد « * ( بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ) * : « بعضى از شما دشمن بعضى ديگر خواهيد بود » .
بعضى از مفسران نيز گفتهاند منظور از جمله « * ( بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ) * » كه خطاب به صورت جمع است اين است كه ميان آدم و حوا از يك سو و شيطان از سوى ديگر عداوت برقرار شد ، يا ميان آدم و فرزندانش از يك سو و شيطان و ذريه اش