ولى تفسير نخست نزديكتر به نظر مىرسد .
2 - در علم افزونطلب باش -
از آنجا كه نهى از عجله به هنگام دريافت وحى ممكن است اين توهم را ايجاد كند كه از كسب علم بيشتر ، نهى شده بلافاصله با جمله * ( قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً ) * : « بگو پروردگارا علم مرا زياد كن » جلو اين پندار گرفته شده است ، يعنى شتابزدگى درست نيست ، ولى تلاش براى افزايش علم لازم است .
بعضى از مفسران نيز گفتهاند كه در جمله اول به پيامبر ص دستور داده شده است كه در فهم همه جانبه آيات پيش از تبيين آن در آيات ديگر عجله نكند و در جمله دوم دستور داده شده است كه از خدا آگاهى بيشتر نسبت به ابعاد مختلف آيات قرآن بخواهد .
به هر حال جايى كه پيامبر ص با آن علم سرشار و روح مملو از آگاهى مامور باشد كه تا پايان عمر ، از خدا افزايش علم بطلبد ، وظيفه ديگران كاملا روشن است ، در حقيقت از نظر اسلام ، علم هيچ حد و مرزى را نمىشناسد ، افزون طلبى در بسيارى از امور مذموم است ، ولى در علم ممدوح است ، افراط بد است ولى افراط در علم معنى ندارد .
علم مرز مكانى ندارد ، تا چين و ثريا نيز بايد در طلبش دويد .
مرز زمانى ندارد از گاهواره تا گور ادامه دارد .
از نظر معلم مرز نمىشناسد چرا كه حكمت گمشده مؤمن است نزد هر كس بيابد آن را مىگيرد و اگر گوهرى از دهان ناپاكى بيفتد آن را برمىدارد .
مرز از نظر ميزان تلاش و كوشش نيز ندارد به اعماق درياها فرو مىرود و كسب دانش مىكند و حتى در راه كسب آن جان عزيزش را مىدهد .
به اين ترتيب در منطق اسلام كلمه « فارغ التحصيل » يك كلمه بىمعنى است ، يك مسلمان راستين هرگز تحصيل علمش پايان نمىپذيرد ، همواره دانشجو