ترجمه :
115 - ما از آدم از قبل پيمان گرفته بوديم ، اما او فراموش كرد ، عزم استوارى براى او نيافتيم ! 116 - آن هنگام كه به فرشتگان گفتيم : براى آدم سجده كنيد ، همگى سجده كردند جز ابليس كه سر باز زد ( و سجده نكرد ) .
117 - گفتيم : اى آدم اين دشمن تو و همسر تو است ، مبادا شما را از بهشت بيرون كند كه به زحمت و رنج خواهى افتاد .
118 - ( اما تو در بهشت راحت هستى ) در آن گرسنه نمىشوى ، و برهنه نخواهى شد .
119 - و در آن تشنه نمىشوى و حرارت آفتاب آزارت نمىدهد ! 120 - ولى شيطان او را وسوسه كرد و گفت اى آدم ! آيا مىخواهى تو را به درخت عمر جاويدان و ملك فناناپذير راهنمايى كنم ؟ ! 121 - سرانجام هر دو از آن خوردند ( و لباس بهشتيشان فرو ريخت ) و عورتشان آشكار گشت و از برگهاى ( درختان ) بهشتى براى پوشاندن خود جامه دوختند ، ( بالآخره ) آدم نافرمانى پروردگارش را كرد و از پاداش او محروم شد ! .
122 - سپس پروردگارش او را برگزيد و توبه اش را پذيرفت ، و هدايتش كرد .
تفسير :
آدم و فريبكارى شيطان
قسمت عمده اين سوره بيان سرگذشت موسى ع و بنى اسرائيل و مبارزه آنها با فرعون و فرعونيان بود ولى در آيات مورد بحث و آيات بعد ، سخن از داستان آدم و حوا و مبارزه و دشمنى ابليس با آنان مىگويد .
شايد اشاره به اين نكته كه مبارزه حق و باطل منحصر به امروز و ديروز و موسى ع و فرعون نيست ، از آغاز آفرينش آدم بوده و هم چنان ادامه دارد .
گرچه سرگذشت آدم و ابليس بارها در قرآن آمده است ، ولى در هر مورد آميخته با نكتههاى تازه اى است ، در اينجا نخست از پيمان آدم با خدا سخن مىگويد ، مىفرمايد : ما از آدم قبلا عهد و پيمان گرفته بوديم ولى او فراموش كرد و بر سر پيمانش محكم نايستاد « ! ( * ( وَلَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ