و علاوه بر اين « شما را تا زمان معينى نگهدارد » تا راه تكامل خويش را « بپيمائيد و حد اكثر بهره لازم را از اين زندگى ببريد ( * ( وَيُؤَخِّرَكُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى ) * ) .
در حقيقت دعوت پيامبران براى دو هدف بوده ، يكى آمرزش گناهان و به تعبير ديگر پاكسازى روح و جسم و محيط زندگى بشر ، و ديگر ادامه حيات تا زمان مقرر كه اين دو در واقع علت و معلول يكديگرند ، چه اينكه جامعه اى مىتواند به حيات خود ادامه دهد كه از گناه و ظلم پاك باشد .
در طول تاريخ جوامع بسيارى بودهاند كه بر اثر ظلم و ستم و هوسبازى و انواع گناهان به اصطلاح جوانمرگ شدند ، و به تعبير قرآن به « اجل مسمى » نرسيدند .
در حديث جامع و جالبى نيز از امام صادق ع مىخوانيم
من يموت بالذنوب اكثر مما يموت بالاجال ، و من يعيش بالاحسان اكثر ممن يعيش بالاعمال
آنها كه با گناه ميميرند بيش از آنها هستند كه با اجل طبيعى از دنيا مىروند و آنها كه با نيكى زنده ميمانند ( و طول عمر مىيابند ) بيش از آنها هستند كه به عمر معمولى باقى ميمانند » ( 1 ) .
و نيز از امام صادق ع نقل شده
ان الرجل يذنب الذنب فيحرم صلاة الليل و ان العمل السيئ اسرع فى صاحبه من السكين فى اللحم :
« گاهى انسان گناه
هامش
( 1 ) سفينة البحار جلد اول صفحه 488 .