و آن روز كه ملتها به قدرت توحيد و وحدت كلمه آشنا شوند و همگى زير پرچم « * ( اللَّه الْواحِدُ الْقَهَّارُ ) * » جمع گردند و به نيروى عظيم خود پى برند آن روز روز نابودى آنها است ، اين درس بسيار مهمى است براى امروز ما و براى فرداى ما و براى همه انسانها در كل جامعه بشرى و در سراسر تاريخ .
مخصوصا توجه به اين نكته ضرورت دارد كه يوسف مىگويد : حكومت مخصوص خداست ( * ( إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّه ) * ) و سپس تاكيد مىكند پرستش و خضوع و تسليم نيز فقط بايد در برابر فرمان او باشد ( * ( أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاه ) * ) و سپس تاكيد مىكند آئين مستقيم و پا بر جا چيزى جز اين نيست ( * ( ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ ) * ) ولى سرانجام اين را هم مىگويد كه با همه اين اوصاف متاسفانه اكثر مردم از اين واقعيت بىخبرند ( * ( وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ) * ) و بنا بر اين اگر مردم آموزش صحيح ببينند و آگاهى پيدا كنند و حقيقت توحيد در آنها زنده شود اين مشكلاتشان حل خواهد شد .
4 - سوء استفاده از يك شعار سازنده .
شعار « * ( إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّه ) * » كه يك شعار مثبت قرآنى است و هر گونه حكومت را جز حكومت « اللَّه » و آنچه به « اللَّه » منتهى مىشود نفى مىكند متاسفانه در طول تاريخ مورد سوء استفادههاى عجيبى واقع شده است از جمله همانگونه كه مىدانيم خوارج نهروان كه مردمى قشرى ، جامد ، احمق و بسيار كج سليقه بودند براى نفى حكميت در جنگ صفين به اين شعار چسبيدند و گفتند تعيين حكم براى پايان جنگ يا تعيين خليفه گناه است چرا كه خداوند مىگويد « * ( إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّه ) * » :
حكومت و حكميت مخصوص خدا است ! .
آنها از اين مساله بديهى غافل بودند ، و يا خود را به تغافل مىزدند ، كه اگر حكميت از طرف پيشوايانى تعيين شود كه فرمان رهبريشان از طرف خدا