در باره حروف مقطعه قرآن تا كنون در سه مورد ( آغاز سوره بقره و آل عمران و اعراف ) به قدر كافى بحث كردهايم و ديگر ضرورتى براى تكرار نيست ، و دلالت آنها را بر عظمت قرآن ثابت كرديم .
و شايد به همين دليل است كه بعد از ذكر حروف مقطعه بلافاصله اشاره به عظمت قرآن مىكند و مىگويد « اينها آيات كتاب مبين است » كتابى روشنى بخش و آشكار كننده حق از باطل و نشان دهنده صراط مستقيم و راه پيروزى و نجات ( * ( تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ ) * ) .
جالب توجه اينكه در اين آيه از اسم اشاره به دور ( تلك ) استفاده شده است ، كه نظير آن در آغاز سوره بقره و بعضى ديگر از سورههاى ديگر قرآن داشتيم و گفتيم اين گونه تعبيرات همگى اشاره به عظمت اين آيات است يعنى آن چنان بلند و و الا است كه گويى در نقطه دور دستى قرار گرفته ، در اوج آسمانها ، در اعماق فضاى بيكران كه براى رسيدن به آن بايد تلاش و كوشش وسيعى انجام داد ، نه همچون مطالب پيش پا افتاده كه انسان در هر قدم با آن روبرو مىشود .
( نظير اين تعبير را در ادبيات فارسى نيز داريم كه در حضور يك شخص بلند پايه مىگويند : آن جناب . . . آن مقام محترم . . . ) .
سپس هدف نزول اين آيات را چنين بيان مىكند :
« ما آن را قرآن عربى فرستاديم تا شما آن را به خوبى درك كنيد » ( * ( إِنَّا أَنْزَلْناه قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ) * ) .
هدف تنها قرائت و تلاوت و تيمن و تبرك با خواندن آيات آن نيست ، بلكه هدف نهايى درك است ، دركى نيرومند و پر مايه كه تمام وجود انسان را به سوى عمل دعوت كند .
اما عربى بودن قرآن علاوه بر اينكه زبان عربى بشهادت آنها كه اهل مطالعه
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٩٩