آيه فوق همانند قسمتى ديگر از آيات قرآن تاثير اعمال نيك را در از ميان بردن آثار سوء اعمال بد بيان مىكند ، در سوره نساء آيه 31 مىخوانيم إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْه نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ : « اگر از گناهان بزرگ دورى كنيد گناهان كوچك شما را مىپوشانيم » .
و در آيه ‹ 7 عنكبوت ) مىخوانيم وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ : « كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دارند گناهان آنان را مىپوشانيم » .
و به اين ترتيب اثر خنثى كننده گناه را در طاعات و اعمال نيك تثبيت مىكند .
از نظر روانى نيز شك نيست كه هر گناه و عمل زشتى ، يك نوع تاريكى در روح و روان انسان ايجاد مىكند كه اگر ادامه يابد اثرات آنها متراكم شده ، به صورت وحشتناكى انسان را مسخ مىكند .
ولى كار نيك كه از انگيزه الهى سر چشمه گرفته به روح آدمى لطافتى مىبخشد كه آثار گناه را مىتواند از آن بشويد و آن تيرگيها را به روشنايى مبدل سازد .
اما از آنجا كه جمله فوق ( * ( إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ) * ) بلا فاصله بعد از دستور نماز ذكر شده يكى از مصداقهاى روشن آن ، نمازهاى روزانه است و اگر مىبينيم در روايات تنها تفسير به نمازهاى روزانه شده دليل بر انحصار نيست ، بلكه همانگونه كه بارها گفتهايم بيان يك مصداق روشن قطعى است .
اهميت فوق العاده نماز
در روايات متعددى كه ذيل آيات فوق از پيامبر ص و ائمه معصومين ع نقل شده تعبيراتى ديده مىشود كه از اهميت فوق العاده نماز در مكتب اسلام پرده بر مىدارد .