يعنى اگر رهبر و راهنما ، همجنس پيروانش باشد و دردهاى آنها را بداند و از نيازهايشان آگاه گردد جاى تعجب نيست ، تعجب در اين است كه از غير جنس آنها باشد كه بر اثر ناآگاهى از وضعشان نتواند آنها را رهبرى كند .
سپس به محتواى اين وحى آسمانى اشاره كرده ، آن را در دو چيز خلاصه مىكند :
نخست اينكه به او وحى فرستاديم كه « مردم را انذار كند و از عواقب كفر و گناه بترساند » ( * ( أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ ) * ) .
ديگر اينكه « به افراد با ايمان بشارت ده كه براى آنان در پيشگاه خدا قدم صدق است » ( * ( وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ) * ) .
در اينكه منظور از قدم صدق چيست ؟ در ميان مفسران بحث است ، اما روى هم رفته يكى از سه تفسير ( يا هر سه با هم ) براى آن قابل قبول است .
نخست اينكه اشاره به آن است كه ايمان « سابقه فطرى » دارد و در حقيقت مؤمنان با ابراز ايمان ، مقتضاى فطرت خود را تصديق و تاكيد كردهاند ( زيرا يكى از معانى قدم ، سابقه است ) چنان كه مىگويند لفلان قدم فى الاسلام - او قدم فى الحرب ( يعنى : فلان كس در اسلام يا در جنگ و مبارزه ، سابقه دارد ) .
دوم اينكه اشاره به مساله معاد و نعمتهاى آخرت باشد ، زيرا يكى از معانى قدم ، مقام و منزلة است ( به تناسب اينكه انسان با پاى خود به منزلگاهش وارد مىشود ) يعنى براى افراد با ايمان مقام و منزله ثابت و مسلمى در پيشگاه خدا است كه هيچ چيز نمىتواند آن را تغيير دهد و دگرگون سازد .
سوم اينكه قدم به معنى پيشوا و رهبر است ، يعنى براى مؤمنان پيشوا و رهبرى صادق فرستاده شده است .
روايات متعددى كه در تفاسير شيعه و اهل تسنن در ذيل اين آيه وارد شده و قدم صدق را به شخص پيامبر ص يا ولايت على ع تفسير كرده است ، مؤيد
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 216
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢١٦