تفسير : تاثير آيات قرآن بر دلهاى آماده و آلوده
به تناسب بحثهايى كه در باره منافقان و مؤمنان گذشت ، در اين دو آيه اشاره به يكى از نشانههاى بارز اين دو گروه شده است .
نخست مىگويد : « هنگامى كه سوره اى نازل مىشود ، بعضى از منافقان به يكديگر مىگويند : ايمان كداميك از شما به خاطر نزول اين سوره افزون شد » ؟ ! ( * ( وَإِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زادَتْه هذِه إِيماناً ) * ) ( 1 ) .
و با اين سخن مىخواستند عدم تاثير سورههاى قرآن و بىاعتنايى خود را نسبت به آنها بيان كنند ، و بگويند اين آيات ، محتواى مهم و چشمگيرى ندارد ، و مسائلى است عادى و پيش پا افتاده ! .
اما قرآن با لحن قاطعى به آنها پاسخ مىدهد و ضمن تقسيم مردم به دو گروه ، مىگويد : « اما كسانى كه ايمان آوردهاند نزول اين آيات بر ايمانشان مىافزايد و آثار شادى و خوشحالى را در چهره هايشان آشكار مىسازد » ( * ( فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزادَتْهُمْ إِيماناً وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ) * ) .
« و اما آنها كه در دلهايشان بيمارى نفاق و جهل و عناد و حسد است ، پليدى تازه اى بر پليديشان مىافزايد » ! ( * ( وَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ ) * ) .
هامش
( 1 ) كلمه « ما » در جمله * ( إِذا ما أُنْزِلَتْ ) * در حقيقت « ما زائده » و براى تاكيد است ، و بعضى گفتهاند كه « ما صله » مىباشد كه حرف شرط يعنى « اذا » را بر جزاى آن مسلط مىسازد و جمله را تاكيد مىكند .