خدا خواستند كه آنها را از رحمت خويش دور سازد « ( * ( لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ) * ) در اينكه چرا تنها نام اين دو پيامبر ص برده شده است مفسران احتمالاتى دادهاند گاهى گفته مىشود ، علت آن اين است كه سرشناسترين پيامبران بعد از موسى ع اين دو پيامبر بودند ، و گاهى گفته مىشود كه بسيارى از اهل كتاب افتخار مىكردند كه فرزندان داودند ، قرآن با اين جمله اعلام مىكند كه داود از كسانى كه راه كفر و طغيان پيش گرفتند ، متنفر بود ، و بعضى گفتهاند كه اين آيه اشاره به دو واقعه تاريخى است كه خشم اين دو پيامبر بزرگ را برانگيخت و جمعى از بنى اسرائيل را نفرين كردند ، داود در مورد ساكنان شهر ساحلى ايله كه به » اصحاب سبت « معروفند و سرگذشت آنها در سوره اعراف خواهد آمد ، و حضرت مسيح درباره جمعى از پيروان خود كه بعد از نزول مائده آسمانى باز هم راه انكار و مخالفت را پيش گرفتند لعن و نفرين نمود .
در هر حال آيه اشاره به اين است كه بودن جزء نژاد بنى اسرائيل و يا جزء اتباع مسيح ، ما دام كه هماهنگى با برنامههاى آنها نبوده باشد باعث نجات كسى نخواهد شد بلكه خود اين پيامبران از اين گونه افراد ابراز تنفر و انزجار كردند .
جمله آخر آيه نيز اين مطلب را تاكيد مىكند و مىگويد : « اين اعلام تنفر و بيزارى بخاطر آن بود كه آنها گناهكار و متجاوز بودند » ( * ( ذلِكَ بِما عَصَوْا وَكانُوا يَعْتَدُونَ ) * ) به علاوه آنها به هيچ وجه مسئوليت اجتماعى براى خود قائل نبودند ، و يكديگر را از كار خلاف نهى نمىكردند ، و حتى جمعى از نيكان آنها با سكوت و سازشكارى ، افراد گناهكار را عملا تشويق مىكردند ( * ( كانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوه ) * ) و به اين ترتيب برنامه اعمال آنها بسيار زشت و ناپسند بود ( * ( لَبِئْسَ ما كانُوا يَفْعَلُونَ ) * )
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 43
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٣