[ سوره الأنعام ‹ 6 › : آيات 95 تا 96 ]
إِنَّ اللَّه فالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوى يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ذلِكُمُ اللَّه فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ ‹ 95 › فالِقُ الإِصْباحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْباناً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ‹ 96 ›
ترجمه :
95 - خداوند شكافنده دانه و هسته است ، زنده را از مرده خارج مىسازد و مرده را از زنده ، اين است خداى شما پس چگونه از حق منحرف مىشويد ؟
96 - او شكافنده صبح است و شب را مايه آرامش و خورشيد و ماه را وسيله حساب قرار داده است ، اين اندازه گيرى خداوند تواناى دانا است .
تفسير : شكافنده صبح
بار ديگر روى سخن را به مشركان كرده و دلائل توحيد را در ضمن عبارات جالب و نمونههاى زنده اى از اسرار كائنات و نظام آفرينش و شگفتيهاى خلقت ، شرح مىدهد .
در آيه اول ، به سه قسمت از اين شگفتيها كه در زمين است اشاره شده و در آيه دوم به سه قسمت از پديدههاى آسمانى .
نخست مىگويد : « خداوند شكافنده دانه و هسته است » ( * ( إِنَّ اللَّه فالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوى ) * ) .
فالق از ماده « فلق » ( بر وزن فرق ) به معنى شكافتن چيزى و جدا كردن