و هديناهم « به قرينه تعبيرى كه در همين سلسله آيات وجود دارد ، مقام نبوت و رسالت است ، مشكل حل مىشود ، يعنى مفهوم آيه چنين خواهد بود كه بعضى از آنها را به مقام نبوت برگزيديم و اين منافاتى با موحد بودن سايرين ندارد .
در آيه 90 همين سوره ( چند آيه بعد از اين آيه ) نيز « هدايت » به مقام نبوت اطلاق شده است ( 1 ) .
[ سوره الأنعام ‹ 6 › : آيات 88 تا 90 ]
ذلِكَ هُدَى اللَّه يَهْدِي بِه مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِه وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ‹ 88 › أُولئِكَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ فَإِنْ يَكْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْماً لَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ ‹ 89 › أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّه فَبِهُداهُمُ اقْتَدِه قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرى لِلْعالَمِينَ ‹ 90 ›
ترجمه :
88 - اين هدايت خدا است كه هر كس از بندگان خود را بخواهد با آن راهنمايى مىكند ، و اگر آنها مشرك شوند آنچه را عمل مىكردند نابود مىگردد .
89 - آنها كسانى هستند كه كتاب و حكم و نبوت به آنان داديم و اگر نسبت به آن كفر ورزند ( مهم نيست زيرا ) كسانى را نگاهبان آن ساختهايم كه نسبت به آن كافر نيستند .
هامش
( 1 ) از نظر تركيبى من آبائهم جارو مجرورى است كه متعلق آن يا جمله « فضلنا » است كه در آيه قبل ذكر شده و يا محذوف است و جمله بعد بر آن محذوف دلالت مىكند و در اصل چنين بوده « اجتبينا من آبائهم » ، ضمنا بايد توجه داشت كه « من » در آيه فوق ظاهرا تبعيضيه است .