و زبان او از گفتن حق باز مىماند .
اما به عكس گاهى چنان كارهاى نيك فراوان از او سر مىزند كه يك دنيا نور و روشنايى به روح او مىپاشد ، ديد و درك او وسيعتر و فكر او پرفروغتر و زبان او در گفتن ، حق گوياتر مىشود ، اين است معنى هدايت و ضلالت كه به اراده خدا نسبت داده مىشود .
[ سوره الأنعام ‹ 6 › : آيات 40 تا 41 ]
قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّه أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ أَ غَيْرَ اللَّه تَدْعُونَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ‹ 40 › بَلْ إِيَّاه تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَيْه إِنْ شاءَ وَتَنْسَوْنَ ما تُشْرِكُونَ ‹ 41 ›
ترجمه :
40 - بگو آيا هيچ فكر كردهايد اگر عذاب پروردگار به سراغ شما آيد يا رستاخيز بر پا شود آيا غير خدا را ( براى حل مشكلات خود ) مىخوانيد ، اگر راست مىگوئيد ؟ ! 41 - ( نه ) بلكه تنها او را مىخوانيد و او اگر بخواهد مشكلى را كه به خاطر آن او را خواندهايد بر طرف مىسازد و آنچه را ( امروز ) شريك ( خدا ) قرار مىدهيد ( آن روز ) فراموش مىكنيد .
تفسير : توحيد فطرى
بار ديگرى روى سخن به مشركان كرده و از راه ديگرى براى توحيد و يگانه پرستى ، در برابر آنها ، استدلال مىكند ، به اين طريق كه لحظات فوق