سپس در مورد جواز توسل به پيامبر ص بعد از وفات چنين نقل مىكند كه مرد حاجتمندى در زمان عثمان كنار قبر پيامبر ص آمد و نماز خواند و چنين دعا كرد .
اللهم انى اسئلك و اتوجه اليك بنبينا محمد ص نبى الرحمة ، يا محمد انى اتوجه بك الى ربك ان تقضى حاجتى « .
« خداوندا من از تو تقاضا مىكنم و بوسيله پيامبر ما محمد ص پيغمبر رحمت به سوى تو متوجه مىشوم ، اى محمد من بوسيله تو متوجه پروردگار تو مىشوم تا مشكلم حل شود » .
بعدا اضافه مىكند چيزى نگذشت كه مشكل او حل شد . ( 1 )
2 - نويسنده كتاب « التوصل الى حقيقة التوسل » كه در موضوع توسل بسيار سختگير است 26 حديث از كتب و منابع مختلف نقل كرده كه جواز اين موضوع در لابلاى آنها منعكس است ، اگر چه نامبرده سعى دارد كه در اسناد اين احاديث خدشه وارد كند ، ولى واضح است كه روايات هنگامى كه فراوان باشند و به حد تواتر برسند جايى براى خدشه در سند حديث باقى نمىماند و رواياتى كه در زمينه توسل در منابع اسلامى وارد شده است ما فوق حد تواتر است و از جمله رواياتى كه نقل مىكند اين است كه :
« ابن حجر مكى » در كتاب « صواعق » از « امام شافعى » پيشواى معروف اهل تسنن نقل مىكند كه به اهل بيت پيامبر توسل مىجست و چنين مىگفت :
آل النبى ذريعتى
و هم اليه و سيلتى
ارجو بهم اعطى غدا
بيد اليمين صحيفتى ( 2 )
« خاندان پيامبر وسيله منند آنها در پيشگاه او سبب تقرب من مىباشند » « اميدوارم به سبب آنها فرداى قيامت نامه عمل من به دست راست
هامش
( 1 ) وفاء الوفاء ص 1373 .
( 2 ) التوصل . . . ص 329 .