قرآن و توسل
از آيات ديگر قرآن نيز به خوبى استفاده مىشود كه وسيله قرار دادن مقام انسان صالحى در پيشگاه خدا و طلب چيزى از خداوند به خاطر او ، به هيچوجه ممنوع نيست و منافات با توحيد ندارد ، در آيه 64 سوره نساء مىخوانيم :
وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّه وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّه تَوَّاباً رَحِيماً :
« اگر آنها هنگامى كه به خويشتن ستم كردند ( و مرتكب گناهى شدند ) به سراغ تو مىآمدند و از خداوند طلب عفو و بخشش مىكردند و تو نيز براى آنها طلب عفو مىكردى ، خدا را توبه پذير و رحيم مىيافتند » .
و نيز در آيه 97 سوره يوسف مىخوانيم كه : برادران يوسف از پدر تقاضا كردند كه در پيشگاه خداوند براى آنها استغفار كند و يعقوب نيز اين تقاضا را پذيرفت .
در آيه 114 سوره توبه نيز موضوع استغفار ابراهيم در مورد پدرش آمده كه تاثير دعاى پيامبران را در باره ديگران تاييد مىكند و همچنين در آيات متعدد ديگر قرآن اين موضوع منعكس است .
روايات اسلامى و توسل
از روايات متعددى كه از طرق شيعه و اهل تسنن در دست داريم ، نيز به خوبى استفاده مىشود كه توسل به آن معنى كه در بالا گفتيم هيچگونه اشكالى ندارد ، بلكه كار خوبى محسوب مىشود ، اين روايات بسيار فراوان است و در كتب زيادى نقل شده و ما به عنوان نمونه به چند قسمت از آنها كه در كتب