تفسير : صفات منافقان
اين آيه و آيات بعد قسمتى ديگر از صفات منافقان و انديشههاى پريشان آنها را بازگو مىكند ، و ميگويد : « منافقان كسانى هستند كه هميشه ميخواهند از هر پيش آمدى به نفع خود بهره بردارى كنند ، اگر پيروزى نصيب شما شود فورا خود را در صف مومنان جا زده ، ميگويند آيا ما با شما نبوديم و آيا كمكهاى ارزنده ما موثر در غلبه و پيروزى شما نبود ؟ بنا بر اين ما هم در تمام اين موفقيتها و نتائج معنوى و مادى آن شريك و سهيميم » .
( * ( الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّه قالُوا أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ ) * ) .
اما اگر بهره اى از اين پيروزى نصيب دشمنان اسلام شود ، فورا خود را به آنها نزديك كرده ، مراتب رضامندى خويش را به آنها اعلام ميدارند و ميگويند : « اين ما بوديم كه شما را تشويق به مبارزه با مسلمانان و عدم تسليم در برابر آنها كرديم بنا بر اين ما هم در اين پيروزيها سهمى داريم » ! ( * ( وَإِنْ كانَ لِلْكافِرِينَ نَصِيبٌ قالُوا أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ) * ) ( 1 ) .
به اين ترتيب اين دسته با فرصتطلبى مخصوص خود ميخواهند در صورت پيروزى مومنان در افتخارات و حتى در غنائم آنان شركت جويند و منتى هم
هامش
( 1 ) « استحوذ » در اصل از ماده « حوذ » به معنى قسمت عقب رانها است و چون به هنگامى كه ساربان مىخواهد شتر را به سرعت براند در پشت سر او قرار گرفته و به ران و پشت او مىزند تا به سرعت حركت كند كلمه « استحواذ » به معنى سوق دادن ، تحريك كردن توام با تسلط و استيلا آمده است و در آيه فوق نيز به همين معنى است .