[ سوره آلعمران ‹ 4 › : آيه 77 ]
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّه وَأَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ وَلا يُكَلِّمُهُمُ اللَّه وَلا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَلا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ‹ 77 ›
ترجمه :
77 - كسانى كه پيمان الهى و سوگندهاى خود ( به نام مقدس او ) را به بهاى ناچيزى مىفروشند ، آنها بهره اى در آخرت نخواهند داشت ، و خداوند با آنها سخن نمىگويد و به آنان در قيامت نمىنگرد و آنها را ( از گناه ) پاك نمىسازد ، و عذاب دردناكى براى آنهاست .
شان نزول :
جمعى از دانشمندان يهود مانند « ابى رافع » و « حى بن اخطب » و « كعب بن اشرف » به هنگامى كه موقعيت اجتماعى خود را در ميان يهود در خطر ديدند كوشش كردند كه نشانه هايى كه در تورات در باره آخرين پيامبر وجود داشت و شخصا در نسخى از تورات با دست خود نگاشته بودند تحريف نمايند و حتى سوگند ياد كنند آن جملههاى تحريف شده از ناحيه خدا است ! به همين جهت آيه فوق نازل گرديد و شديدا به آنها اخطار كرد .
جمعى از مفسران نيز گفتهاند كه اين آيه در باره « اشعث بن قيس » نازل گرديد كه به دروغ مىخواست زمين ديگرى را تملك كند ، هنگامى كه آماده اداى سوگند براى ادعاى خود شد آيه فوق نازل گرديد و در اين هنگام اشعث بن قيس ترسيد و اعتراف به حق كرد و زمين را به صاحبش بازگرداند . ( 1 )
هامش
( 1 ) مجمع البيان ، ذيل آيه مورد بحث .