تفسير : تحريف كنندگان حقايق
در ادامه بحثهاى مربوط به خلافكاريهاى يهود و اهل كتاب در اين آيه به بخش ديگرى از كارهاى خلاف آنها اشاره كرده ، مىفرمايد : « كسانى كه پيمان الهى و سوگندهاى خود را ( به نام مقدس او ) با بهاى كمى معامله مىكنند بهره اى در آخرت نخواهند داشت » ( * ( إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّه وَأَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ ) * ) .
البته آيه به صورت كلى ذكر شده هر چند شان نزول آن گروهى از علماى اهل كتاب است كه پيمانهاى الهى و سوگندهاى خود را با درآمد مادى ناچيزى مبادله مىكردند و قرآن در اين آيه پنج مجازات براى آنها ذكر مىكند ، نخست همان است كه در قسمت بالا ذكر شد و آن اينكه آنها از مواهب بى پايان عالم ديگر بهره اى نخواهند داشت ( 1 ) .
ديگر اينكه « خداوند در قيامت با آنها سخن نخواهد گفت » ( و لا يكلمهم اللَّه ) .
و نيز « نظر لطف خود را در آن روز از آنها بر مىگيرد و نگاهى به آنها نمىكند » ( * ( وَلا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ ) * ) از اين تعبيرات روشن مىشود كه خداوند در آن روز ( به طور مستقيم يا به وسيله فرشتگان ) با بندگان مؤمن خود سخن مىگويد ، سخنانى كه مايه سرور و خوشحالى آنها است و دليل بر اعتنا و توجه به آنان است و همچنين نظر كردن خداوند به آنان اشاره به توجه و عنايت خاص او است نه نگاه با چشم جسمانى
هامش
( 1 ) « خلاق » از ماده « خلق » به معنى نصيب و بهره است ، به خاطر اينكه انسان آن را به وسيله اخلاق خود به دست مىآورد ( اشاره به اينكه آنها اخلاق برجسته اى نداشتهاند كه بتواند بهره اى براى خود به دست آورند ) .