تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 566

مساهمون:

ص٥٦٦
1 - پطرس 2 - اندرياس 3 - يعقوب 4 - يوحنا 5 - فيلوپس 6 - برتولولما 7 - توما 8 - متى 9 - يعقوب ابن حلفا 10 - شمعون - ملقب به « غيور » 11 - يهودا برادر يعقوب 12 - يهوداى اسخريوطى كه به مسيح خيانت كرد . مفسر معروف مرحوم « طبرسى » در « مجمع البيان » ( 1 ) نقل مىكند كه « حواريون » به همراه عيسى در سفرها به راه مىافتادند و هر گاه تشنه يا گرسنه مىشدند به فرمان خداوند غذا و آب براى آنها آماده مىشد ، آنها اين جريان را افتخار بزرگى براى خود دانستند و از مسيح پرسيدند آيا كسى بالاتر از ما پيدا مىشود ؟ او گفت : آرى « افضل منكم من يعمل بيده و ياكل من كسبه » « از شما بالاتر كسى است كه زحمت بكشد و از دست رنج خودش بخورد » . . . و به دنبال اين جريان آنها به شستشوى لباس و گرفتن اجرت در برابر آن مشغول شدند ( و عملا به همه مردم درسى دادند كه كار و كوشش ننگ و عار نيست ) .

3 - منظور از « مكر الهى » چيست ؟

« مكر » در لغت عرب با آنچه در فارسى امروز از آن مىفهميم تفاوت بسيار دارد « در فارسى امروز مكر » به نقشه‌هاى شيطانى و زيان بخش گفته مىشود ، در حالى كه در لغت عرب هر نوع چاره انديشى را « مكر » مىگويند كه گاهى خوب و گاهى زيانآور است . در كتاب مفردات « راغب » مىخوانيم : المكر صرف الغير عما يقصده : « مكر اين است كه كسى را از منظورش باز دارند » ( اعم از اينكه منظورش خوب باشد يا بد ) . در قرآن مجيد نيز گاهى « ماكر » با كلمه « خير » ذكر شده مانند : « * ( وَاللَّه خَيْرُ الْماكِرِينَ ) * » ( خداوند بهترين چاره جويان است ) و گاهى « مكر » با كلمه « سيئ » آمده
هامش
( 1 ) مجمع البيان ، جلد 1 - 2 صفحه 448 .