است و مىدانيم كه طريق ميانه و مستقيم ، همواره يكى است و بيش از يكى نيست ، چنان كه در آيه 153 سوره انعام مىخوانيم وَأَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوه وَلا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِه ( و اين راه مستقيم من است ، پس آن را پيروى كنيد و به راههاى ديگر نرويد كه شما را از راه او پراكنده مىسازد ) .
در اين آيه « راه خدا » يكى معرفى شده ، و راههاى منحرف و بيگانه از خدا ، متعدد و پراكنده ، زيرا صراط مستقيم به صورت مفرد و طرق انحرافى به صورت جمع آورده شده است .
نتيجه اين كه « عدالت » هميشه ، همراه با « نظام واحد » است و نظام واحد ، نشانه « مبدأ واحد » مىباشد ، بنا بر اين عدالت به معنى واقعى در عالم آفرينش دليل بر يگانگى آفريدگار خواهد بود . ( دقت كنيد )
3 - موقعيت دانشمندان :
در اين آيه ، دانشمندان واقعى در رديف فرشتگان قرار گرفتهاند و اين خود امتياز دانشمندان را بر ديگران اعلام مىكند ، و نيز از آيه استفاده مىشود كه امتياز دانشمندان از اين نظر است كه در پرتو علم خود ، به حقايق اطلاع يافته و به يگانگى خدا كه بزرگترين حقيقت است معترفاند .
روشن است كه آيه ، همه دانشمندان را شامل مىشود و اگر در بعضى از روايات كه در ذيل اين آيه وارد شده « اولوا العلم » به ائمه اطهار ع تفسير شده از اين نظر است كه آنان ، روشنترين مصداق « اولوا العلم » هستند .
مرحوم طبرسى در مجمع البيان ضمن تفسير آيه از جابر بن عبد اللَّه انصارى از پيامبر گرامى اسلام ص نقل مىكند كه فرمود :
ساعة من عالم يتكى على فراشه ينظر فى علمه خير من عبادة العابد سبعين عاما
: ( يك ساعت از زندگى دانشمندى كه بر بستر خود تكيه كرده و در