اللَّه كانك تراه فان لم تكن تراه فانه يراك
: « احسان آن است كه خدا را آن چنان پرستش كنى كه گويى او را مىبينى و اگر تو او را نمىبينى او تو را مىبيند » ( 1 ) .
بديهى است هنگامى كه انسان ، چنان ايمان به خدا داشته باشد كه گويى او را مىبيند و او را در همه حال حاضر و ناظر بداند به سراغ اعمال صالح مىرود ، و از هر گونه گناه و معصيت خوددارى مىنمايد .
هامش
( 1 ) تفسير فى ظلال القرآن ، جلد اول ، صفحه 276 .