تفسير : يا زندگى زناشويى معقول يا جدايى شايسته !
در تفسير آيه قبل به اينجا رسيديم كه قانون « عده » و « رجوع » براى اصلاح وضع خانواده و جلوگيرى از جدايى و تفرقه است ، ولى بعضى از تازه مسلمانان مطابق دوران جاهليت ، از آن سوء استفاده مىكردند ، و براى اينكه همسر خود را تحت فشار قرار دهند پى در پى او را طلاق داده و قبل از تمام شدن عده رجوع مىكردند ، و به اين وسيله زن را در تنگناى شديدى قرار مىدادند .
آيه فوق نازل شد و از اين عمل زشت و ناجوانمردانه جلوگيرى كرد ، مىفرمايد : « طلاق ( منظور طلاقى است كه رجوع و بازگشت دارد ) دو مرتبه است » ( * ( الطَّلاقُ مَرَّتانِ ) * ) .
سپس مىافزايد : « در هر يك از اين دو بار يا بايد همسر خود را بطور شايسته نگاهدارى كند و آشتى نمايد ، يا با نيكى او را رها سازد و براى هميشه از او جدا شود » ( * ( فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ ) * ) .
بنا بر اين طلاق سوم ، رجوع و بازگشتى ندارد ، و هنگامى كه دو نوبت كشمكش و طلاق و سپس صلح و رجوع انجام گرفت ، بايد كار را يكسره كرد ، و به تعبير ديگر اگر در اين دو بار ، محبت و صميميت از دست رفته ، بازگشت مىتواند با همسرش زندگى كند و از طريق صلح و صفا در آيد ، در غير اين صورت اگر زن را طلاق داد ديگر حق رجوع به او ندارد مگر با شرايطى كه در آيه بعد خواهد آمد .
بايد توجه داشت ، « امساك » به معنى نگهدارى ، و « تسريح » به معنى رها ساختن است ، و جمله « * ( تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ ) * » بعد از جمله « * ( الطَّلاقُ مَرَّتانِ ) * » اشاره به طلاق سوم مىكند كه آن دو را با رعايت موازين انصاف و اخلاق ، از هم جدا مىسازد ( در روايات متعددى آمده است كه منظور از « * ( تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ ) * » همان طلاق