نكته : هماهنگى سؤال و جواب در آيه
بعضى تصور كردهاند كه سؤال كنندگان در اين آيه ، از اشيايى كه انفاق بايد كرد ، پرسش كردهاند ، ولى جواب از مصارف و كسانى كه مورد انفاق قرار مىگيرند داده شده ، و اين به خاطر اين است كه شناخت مورد ، مهمتر بوده است . ولى اين يك اشتباه است زيرا قرآن هم پاسخ از سؤال آنها داده و هم موارد انفاق را روشن ساخته است و اين از فنون فصاحت است كه هم پاسخ سؤال داده شود و هم به مساله مهم ديگرى كه مورد نياز بوده اشاره شود .
به هر حال جمله « * ( ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ ) * » ( آنچه از نيكيها انفاق مىكنيد ) مىگويد :
انفاق از هر موضوع خوبى مىتواند باشد ، و تمام نيكيها را شامل مىشود ، خواه از اموال باشد يا خدمات ، از موضوعات مادى باشد يا معنوى .
در ضمن تعبير « خير » آن هم به صورت مطلق ، نشان مىدهد كه مال و ثروت ذاتا چيز بدى نيست ، بلكه يكى از بهترين وسايل خير است ، مشروط به اينكه به نيكى از آن بهره گيرى شود .
و نيز تعبير به « خير » ممكن است به اين نكته هم اشاره داشته باشد كه انفاقها بايد از هر گونه منت و آزار و كارهايى كه حيثيت اشخاص مورد انفاق را مخدوش مىكند ، بر كنار باشد به طورى كه بتوان به عنوان « خير » مطلق از آن ياد كرد .