و به فرمان او هستند ، اگر به دنبال دارو ميرويم و شفا از آن مىطلبيم به خاطر آن است كه او آن اثر را به دارو بخشيده ( اين نوع ديگرى از دعا است كه در احاديث اسلامى نيز به آن اشاره شده است ) .
كوتاه سخن اينكه دعا يك نوع خود آگاهى و بيدارى دل و انديشه ، و پيوند باطنى با مبدء همه نيكيها و خوبيها است ، لذا در سخنان حضرت على ع مىخوانيم « لا يقبل اللَّه عز و جل دعاء قلب لاه » : « خداوند دعاى غافلدلان را مستجاب نمىكند » ( 1 ) .
و در حديث ديگر از امام صادق ع به همين مضمون مىخوانيم « ان اللَّه عز و جل لا يستجيب دعاء به ظهر قلب ساه » ( 2 ) .
3 - شرائط اجابت دعاء
توجه به كيفيت اين شرائط نيز روشنگر حقايق تازه اى در زمينه مساله به ظاهر بغرنج دعاء است ، و اثر سازنده آن را آشكار مىسازد در روايات اسلامى شرائطى بر استجابت دعا مىخوانيم از جمله :
1 - براى اجابت دعا بايد قبل از هر چيز در پاكى قلب و روح كوشيد ، و از گناه توبه كرد ، و خودسازى نمود ، و از زندگى رهبران الهى الهام گرفت .
از امام صادق ع نقل شده كه فرمود :
اياكم ان يسئل احدكم ربه شيئا من حوائج الدنيا و الاخرة حتى يبدء بالثناء على اللَّه و المدحة له و الصلاة على النبى و آله ، ثم الاعتراف بالذنب ، ثم المسالة
: « مبادا هيچ يك از شما از خدا تقاضايى كند مگر اينكه نخست حمد و ثناى او را بجا آورد و درود بر پيامبر و آل او بفرستد بعد به گناه خود نزد او اعتراف ( و توبه ) كند سپس دعا نمايد ( 3 ) .
هامش
( 1 و 2 ) اصول كافى جلد 2 - صفحه 342 باب الاقبال على الدعاء حديث 1 .
( 3 ) سفينة البحار جلد اول صفحه 448 و 449 .