است ، نعمتها و رحمتهايى نزد پروردگار است كه جز با دعا نمىتوان به آن رسيد ! و بدان هر در را كه بكوبى عاقبت گشوده خواهد شد « ! ( 1 ) .
آرى او به ما نزديك است ، چگونه ممكن است از ما دور باشد در حالى كه ميان ما و قلب ما جاى او است ! ( وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّه يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِه ) ( سوره انفال آيه 24 ) .
نكتهها :
1 - فلسفه دعا و نيايش
آنها كه حقيقت و روح دعا و اثرات تربيتى و روانى آن را نشناختهاند ايرادهاى گوناگونى به مساله دعا دارند :
گاه مىگويند : دعا عامل تخدير است ، چرا كه مردم را بجاى فعاليت و كوشش و استفاده از وسائل پيشرفت و پيروزى ، به سراغ دعا مىفرستد ، و به آنها تعليم مىدهد كه بجاى همه اين تلاشها دعا كنند ! و گاه مىگويند : اصولا آيا دعا كردن فضولى در كار خدا نيست ؟ ! خدا هر چه را مصلحت بداند انجام مىدهد ، او به ما محبت دارد ، مصالح ما را بهتر از خود ما مىداند ، پس چرا ما هر ساعت مطابق دلخواه خود از او چيزى بخواهيم ؟ ! و زمانى مىگويند : از همه اينها گذشته آيا دعا منافات با مقام رضا و تسليم در برابر اراده خداوند ندارد ؟
آنها كه چنين ايرادهايى را مطرح مىكنند از آثار روانى ، اجتماعى و تربيتى و معنوى دعا و نيايش غافلند ؟ زيرا انسان براى تقويت اراده و بر طرف كردن ناراحتيها به تكيه گاهى احتياج دارد ، دعا چراغ اميد را در انسان روشن مىسازد .
هامش
( 1 ) اصول كافى جلد 2 صفحه 468 .