6 - امام از سوى خدا تعيين مىشود
از آيه مورد بحث ، ضمنا استفاده مىشود كه امام ( رهبر معصوم همه جانبه مردم ) بايد از طرف خدا تعيين گردد ، زيرا اولا - امامت يك نوع عهد و پيمان الهى است و بديهى است چنين كسى را بايد خداوند تعيين كند كه او طرف پيمان است .
ثانيا - افرادى كه رنگ ستم به خود گرفتهاند و در زندگى آنها نقطه تاريكى از ظلم - اعم از ظلم به خويشتن يا ظلم به ديگران - و حتى يك لحظه بت پرستى وجود داشته باشد ، قابليت امامت را ندارند و به اصطلاح امام بايد در تمام عمر خود معصوم باشد .
آيا كسى جز خدا مىتواند از وجود اين صفت آگاه گردد ؟
و اگر با اين معيار بخواهيم جانشين پيامبر اسلام ص را تعيين كنيم كسى جز امير مؤمنان على ع نمىتواند باشد .
جالب اينكه نويسنده « المنار » از قول ابى حنيفه نقل مىكند كه او معتقد بود ، خلافت منحصرا شايسته علويان است و به همين دليل شورش بر ضد حكومت وقت ( منصور عباسى ) را مجاز مىدانست و به همين دليل او حاضر نشد منصب قضاوت را در حكومت خلفاى بنى عباس بپذيرد .
نويسنده المنار سپس اضافه مىكند كه « ائمه اربعه اهل سنت » همه با حكومتهاى زمان خود مخالف بودند و آنها را لائق زعامت مسلمين نمىدانستند ، چرا كه افرادى ظالم و ستمگر بودند ( 1 ) .
ولى عجيب است كه در عصر ما بسيارى از علماى اهل تسنن ، حكومتهاى ظالم و جبار و خودكامه را كه ارتباطشان با دشمنان اسلام ، مسلم و قطعى است و ظلم و فسادشان بر كسى پوشيده نيست ، تاييد و تقويت مىكنند - سهل است - آنها را
هامش
( 1 ) المنار جلد اول صفحه 457 - 458 .