بعضى از مفسران در ذيل آيه مورد بحث حديثى از امام صادق ع نقل كردهاند كه داراى نكات قابل ملاحظه اى است ، حديث چنين است :
« مردى به امام صادق ع عرض كرد با اينكه عوام يهود اطلاعى از كتاب آسمانى خود جز از طريق علمايشان نداشتند ، چگونه خداوند آنها را نسبت به تقليد از علماء و پذيرش از آنان مذمت مىكند ؟ ! ( اشاره به آيات مورد بحث است ) آيا عوام يهود با عوام ما كه از علماى خود تقليد مىكنند تفاوت دارند ؟ . . .
امام فرمود : بين عوام ما و عوام يهود از يك جهت فرق و از يك جهت مساوات است ، از آن جهت كه مساوى هستند خداوند عوام ما را نيز مذمت كرده همانگونه كه عوام يهود را نكوهش فرموده .
اما از آن جهت كه با هم تفاوت دارند اين است كه عوام يهود از وضع علماى خود آگاه بودند ، مىدانستند آنها صريحا دروغ مىگويند ، حرام و رشوه مىخورند و احكام خدا را تغيير مىدهند ، آنها با فطرت خود اين حقيقت را دريافته بودند كه چنين اشخاصى فاسقند و جايز نيست سخنان آنها را در باره خدا و احكام او بپذيرند ، و سزاوار نيست شهادت آنها را در باره پيامبران قبول كنند ، به اين دليل خداوند آنها را نكوهش كرده است ( ولى عوام ما پيرو چنين علمايى نيستند ) .
و اگر عوام ما از علماى خود فسق آشكار و تعصب شديد و حرص بر دنيا و اموال حرام ببينند هر كس از آنها پيروى كند مثل يهود است كه خداوند آنان را به خاطر پيروى از علماى فاسق نكوهش كرده است ،
فاما من كان من الفقهاء صائنا لنفسه ، حافظا لدينه ، مخالفا على هواه ، مطيعا لامر مولاه فللعوام ان يقلدوه :
« اما دانشمندانى كه پاكى روح خود را حفظ كنند ، و دين خود را نگهدارند ، مخالف هوى و هوس و مطيع فرمان مولاى خويش باشند عوام مىتوانند
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 319
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣١٩