تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 242

مساهمون:

ص٢٤٢
و زيور مناظر آن كه در اين دنيا نمودار گشته است ، اعراض مىكند و رويگردان مىشود و فكر تو در بهم خوردن درختان و بيرون آوردن صداهاى زيبا كه ريشه‌هاى آن درختان در تپه‌هاى مشگ بر كرانهء چشمه سارها فرو رفته است متحير مىماندو در آويخته شدن خوشه‌هاى مرواريد با طراوت در شاخه‌هاى بزرگ و كوچك آنهاو ظهور آن ميوه‌هاى گوناگون در غلافها و پوشش غنچه‌هاى آنهاآن ميوه‌ها بدون مشقّت چيده مىشوند و بر طبق آرزوى چيننده‌هاى آنها در دسترس قرار مىگيرند و دور و بر ساكنان بهشت در پيرامون قصرهاى آن مىگردند - با عسلهاى صاف و خمرهاى زلال و تصفيه شده اهل بهشت قومى هستند ، كرامت خداوندى براى آنان ادامه پيدا مىكند ، تا در قرارگاه ابدى جاى گيرند و از جابجا شدن در سفرها ( از تحولات ) راحت شونداگر اى شنونده ، دل خود را به وصول به آن مناظر زيبا و شگفت انگيز كه رو به تو خواهند آورد ، مشغول بدارى ، جانت از بدن مفارقت مىكند به جهت اشتياق به بهشت و مناظرشو از اين مجلسى كه نشسته اى برخيزى و به همسايگى اهل گورستان ، به روى براى شتاب به آن بهشتخداوند ما را و شما را به رحمت واسعهء خود از جمله كسانى قرار بدهد كه از دل براى منازل نيكوكاران مىكوشند