( فرمان براى ادارهء كشور مصر )
41 - نامهء بيست و هشتم - ملاك زمامدارى .
42 - نامهء سى و دوم - توصيف متصديان نالايق براى امر حكومت .
43 - نامهء سى و سوم - ملاك شايستگى كارگزاران .
44 - نامهء سى و ششم - استقلال هويت و صفات و اخلاق ارزشى زمامدار .
45 - نامهء سى و هشتم - با ارزشترين صفت براى با لياقتترين كارگزار .
46 - نامهء چهل و يكم - توبيخ و تهديد كارگزارانى كه به جامعه از نظر مالى و سياسى خيانت مىكنند .
47 - نامهء چهل و سوم - ممنوعيت ترجيح خويشاوندان در بيتالمال بر ديگر افراد جامعه و تهديد مرتكبان چنين وقاحت پليد .
48 - نامهء چهل و پنجم - لزوم هماهنگى زمامدار و كارگزاران او با مردم جامعه و عدم امتياز آنان .
49 - نامهء چهل و ششم - تأكيد هماهنگى زمامدار و كارگزاران او با مردم جامعه و عدم امتياز آنان .
50 - نامهء پنجاهم - در بارهء حقوق مردم جامعه بر عهدهء زمامداران .
51 - نامهء پنجاه و دوم - فرمان مبارك به مالك اشتر براى ادارهء كشور مصر در بارهء اين فرمان شروح و تفاسير فراوانى نوشته شده است . اين فرمان مديريت همهء جوامع را براى حركت در « حيات معقول » مطرح ساخته است .
52 - نامهء پنجاه و چهارم - انتخاب زمامدار الهى با كمال رضايت و از اعماق دل بوده و كمترين قوه و اجبارى در كار نبوده است .
53 - نامهء پنجاه و هفتم - مشورت با مردم در امور حياتى جامعه و خطبهء 216 .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 49
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٤٩