تفسير عمومى خطبهء صد و چهل و پنجم
2 - أيّها النّاس ، إنّما أنتم في هذه الدّنيا غرض تنتضل فيه المنايا . . . . ( اى مردم ، جز اين نيست كه شما در اين دنيا هدف تيرهاى مرگيد . . . . ) تبصره - بدانجهت كه قسمت اول اين خطبه يك مضمون داراى ابعاد را در بر دارد لذا همهء اين قسمت و ترجمهء آن را دوبارهء نياورديم .
رگبار تيرهاى مرگ ، زندگى آدميان را هدف قرار داده است و بالاخره آنان را از پاى در خواهد آورد .
مىتوان گفت : هر ورقى كه از ايام عمر آدمى برگردانده مىشود ، تيرى از مرگ است كه بسوى آدمى رها شده است . هر اندوهى كه درون انسان را اشغال مىكند . هر لقمهء ناگوارى كه فرو مىرود . هر نعمتى كه از دست مىرود . هر اثر تازه اى كه بروز مىكند . اثر ديگر را رهسپار فنا مىسازد . و بطور كلى -
چون به هر ميلى كه دل خواهى سپرد
از تو چيزى در نهان خواهند برد
مىدهند افيون به مرد زخم شد
تا كه پيكان از تنش بيرون كنند