ترجمهء خطبهء صد و چهل و پنجم
خطبه ايست از آن حضرت : زوال دنيااى مردم ، جز اين نيست كه شما در اين دنيا هدف تيرهاى مرگيدبا هر جرعه اى كه از اين دنيا مىنوشيد اندوهى است گلوگيرو در هر لقمه اى كه از آن مىخوريد ، ناگواريهايى است شديدبه هيچ نعمتى از اين دنيا دست نمىيابيد مگر با از دست دادن نعمتى ديگرو هيچ كسى از شما روزى عمر نمىكند مگر اين كه يك روز از مدت عمر او از بين مىرودو براى خوردنى هيچ كسى از شما افزوده نمىشود مگر اين كه از روزى پيشين او نابود گرددو اثرى از وى زنده نمىشود مگر اين كه اثرى از او بميرد و براى او هيچ تازه اى بروز نمىكند مگر اين كه تازه اى از او كهنه شودو براى او چيزى تازه نرويد مگر اين كه درو شده اى از وى بر زمين بيفتداصول اوليه سپرى شده است ما شاخههاى آنها هستيمبراى هيچ فرعى بقائى بعد از فناى اصل نيست سرزنش بدعتاز جملهء اين خطبه است : و هيچ بدعتى بوجود نيامده است مگر اين كه با بوجود آمدن آن سنتى متروك گشته استپس بپرهيزيد از بدعتهاو ملتزم حركت در راه راست باشيدشايسته ترين كارها ، آن است كه در گذرگاه زمان ثبات و اصالت