سابق بود .
قدم پنجم : تشكيل مجالس معارف در ايالات عراق تحت رياست والى هر ايالت و انجمنى در بغداد كه مركز مجالس مزبور شد ! و براى پيشرفت علم و اخلاق و روحيات مردم عراق تأسيس اين مجالس اثر مهمى داشت .
قدم ششم : براى پيشرفت مقاصد عالى فرمانى بر استانها و شهرستانهاى عراق صادر نمود كه از متمولين اعانه جمع بشود و تا حدود سيصد هزار روپيه جمع و در مؤسسات جديد مصرف شد ، و اين قدم برجسته از خصايص دورهء وزارت ايشان بود كه پيش از آن و پس از آن ، كسى بدان موفق نشده است .
قدم هفتم : تأسيس بناهاى تازه براى مدارس جديد ، خواه در « بغداد » و خواه در خارج از بغداد ، مانند بناى دبستان « بدره » و دبستان « رمادى » و دو دبستان « كوت » و « حله » و دبستان « هنديه » - طويريج - . و مدرسهء صنايع بغداد را كه تحت تصرف انگلستان بود ، با ساير املاك و مستغلات موقوفه ، مسترد داشته و به تصرف وزارت فرهنگ برگرداند .
قدم هشتم : تغيير اصول تدريس با روش مرغوب و صحيح ، با مشاوره و موافقت نظريهء دانشمندان بزرگ و تقسيم مراكز مديران به پنج قسمت :
1 . مركزى ، 2 . شرقى ، 3 . غربى ، 4 . جنوبى ، 5 . شمالى . و همين تعليم مناطق پنجگانه را پس از يك سال ، وزارت جنگ ايران اقتباس و اجرا نمود .
قدم نهم : توجه مخصوص به ديانت محصلان و امر به اقامهء نماز جماعت خصوصاً در عصر و ظهر در « دارالمعلمين » .
دورهء وزارت سيد بيشتر از يازده ماه طول نكشيد ولى كارهاى برجستهء ايشان هنوز هم عملى و مورد توجه است و در بيستم ذى الحجهء 1340 با همكاران خود استعفا نمود و سپس همكاران ايشان برگشتند و ايشان قبول پست ننموده و مشغول به تأليف كتب شد ، تا در سال محرم 1342 باز به درخواست پادشاه عراق و اصرار علماى
اسلام و هيئت (فارسى) — صفحة 525
مساهمون: خسرو شاهى
ص٥٢٥