ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 192

ابن بابويه . موثقهء عبد اللَّه بن بكير . . . ( 1 ) مسئلهء دوم - كيفيت نماز استسقاء است . عدد ركعات اين نماز و تكبيراتى كه در آن بايد گفته شود ، مانند نماز عيد فطر است ، با اين تفاوت كه در قنوت اين نماز دعاهائى خوانده مىشود كه موجب جلب لطف و عنايت خداوندى بوده باشد . مسئلهء سوم - صاحب جواهر قدس سره مىگويد : وقت معينى براى نماز استسقاء معين نشده است ، البته بهتر است كه وقت شريفى براى اين نماز انتخاب شود ، مانند پس از عبور آفتاب از نصف النهار ( پس از ظهر ) . مسئلهء چهارم - مستحب است كه مردم پيش از استسقاء سه روز روزه بگيرند . و مستحب است كه اين نماز در بيابان خوانده شود نه در مساجد و خانه‌ها . در روايت ابو البخترى از امام صادق عليه السلام آمده است كه فرمود : « سنت بر اين استقرار يافته است كه نماز استسقاء خوانده نمىشود مگر در بيابانها كه مردم به آسمان نگاه كنند ، مگر مكه ( مسجد الحرام در مكه ) . مسئلهء پنجم - مستحب است كه انسانهاى با تقوى و با صلاحيت را براى اين نماز حركت بدهند ، همچنين مستحب است كهنسالان و كودكان و پير زنان را كه دعاهاى آنان به استجابت نزديك است ، به نماز استسقاء ببرند . مسئلهء ششم - مشهور در ميان فقهاء اينست كه كودكان را از مادرانشان جدا كنند كه موجب بلند شدن ناله‌ها و فريادهاى طرفين شود . مسئلهء هفتم - وقتى كه امام از نماز فارغ شد عباى خود را دگرگون مىپوشد يعنى طرف راست آن را به چپ و طرف چپ آن را به راست بر مىگرداند . بعضى از فقهاء گفته‌اند : اگر با اين حال بالاى عبا را به پائين و پائين آن را به بالا ببرد و بپوشد بهتر است .