تفسير عمومى خطبهء صد و پانزدهم
1 -
نماز استسقاء
بدانجهت كه معانى جملات خطبهء مباركه كاملا روشن است ، نيازى به تفسير ديده نشد . لذا به بيان خود نماز استسقاء پرداختيم - مسائلى را در بارهء اين نماز متذكر مىشويم : مسئلهء يكم - نماز استسقاء در موقع خشكسالى مستحب است . صاحب مدارك گفته است : اين فتواى همهء علماء شيعه است . علامهء حلى نيز در تذكره چنين گفته است .
در منتهى گفته است : استحباب نماز استسقاء فتواى هر عالمى است كه علم از او فرا گرفته مىشود ، مگر ابو حنيفه كه گفته است : نمازى براى استسقاء مقرر نشده است ، بلكه آنچه كه هست دعا است براى طلب باران . اين فتواى ابو حنيفه مردود است به آنچه شيعه و سنى از پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله نقل كردهاند كه آن حضرت دو ركعت نماز براى استسقاء خواندهاند . در خبر طلحة بن زيد از امام صادق عليه السلام و او از پدرش ( امام محمد باقر عليه السلام ) نقل فرموده است كه : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله دو ركعت براى نماز استسقاء خواند و نماز را پيش از خطبه خواند و در ركعت اول هفت تكبير و در ركعت دوم پنج تكبير گفته و نماز را با صداى بلند ( آشكار ) خواند اخبار فراوانى كه به حد استفاضه مىرسد در استحباب اين نماز وارد شده است از آن جمله : صحيحهء هشام بن الحكم يا حسنهء هشام از امام صادق عليه السلام . خبر مره منسوب به محمد بن خالد از امام صادق عليه السلام . روايت ابن المغيرة . مرسلهء صدوق