ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 134

جلال الدين مولوى در ابيات فوق ، لقب اسد الله ( شير خدا ) را كه فراوان نقل شده است براى امير المؤمنين عليه السلام مطرح نموده است ( 1 ) اين لقب كه هم به حمزة بن عبد المطلب عموى رسول خدا و هم در بارهء امير المؤمنين عليهم السلام جميعا آمده است . بدانجهت است كه شير در ميان همهء جانداران به شجاعت و همت بلند و شكست ناپذيرى در برابر هر دشمن حمله كننده ، معروف است ، و اين صفات در همهء ادبيات دنيا اعم از شرق و غرب و قديم و جديد به شير نسبت داده شده است و در بارهء هر كس كه كلمهء شير را در بارهء او به كار مىبرند ، مفهوم درندگى حيوانى را از او حذف ، و آن صفات را منظور مىدارند كه كشف از قدرت آميخته با عظمت مىنمايد . همهء ما مىدانيم كه شجاعت و سلحشورى على ابن ابي طالب عليه السلام سر آمد همهء شجاعتها و سلحشورىها بوده است كه تاريخ بشرى به خود ديده است . از طرف ديگر كلمهء اسد براى امير المؤمنين عليه السلام همواره با مضاف اليه كه لفظ جلاله اللَّه است به كار رفته است ( اسد اللَّه ) و گاهى هم لفظ رسوله ( اسد رسوله ) مضاف اليه اسد به كار مىرود