و خروش و شورش و نالههاى درونى انسانهاى كامل مىگردد ، چرا براى اين كه مردم معمولى ملاك شكست و پيروزى را با مفاهيم ظاهرى آن دو ، درك مىنمايند . شهادت سرور شهيدان امام حسين عليه السّلام را شكست مىپندارند و آشوبها و فتنه هايى را كه در زمان خلافت امير المؤمنين عليه السّلام شعله ور شده بود ، شكستى براى حكومت آن حضرت محسوب ميكنند و نمىدانند كه ملاك شكست و پيروزى موفّقيّت و عدم موفّقيّت در دفاع از حقّ و محو كردن باطل است ، خواه آن دفاع از حقّ و اقدام به نابود ساختن باطل ، به ثمر و نتيجهء عينى برسد يا نه .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 63
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٦٣