از گردن جانهاى آنان باز ننموده است عجب ( خود بزرگ بينى و خود پسندى ) بر آنان غلبه نكرده تا آنان عبادات گذشته را زياد محسوب كنند و احساس ناتوانى و ناچيزى در دريافت جلال خداوندى براى بزرگ بينى حسناتى كه انجام مىدهند ، نصيبى نگذاشته و به جهت امتداد طولانى تكاپو در عبادت ، سستىها بر وجود آنان راه نيافته است از اشتياقهاى آن فرشتگان چيزى نكاسته است تا از اميد به پروردگارشان رويگردان شوند طول مناجات با پروردگارشان اطراف زبانهاى آنان را نخشكانيده و اشتغالات ديگرى آنان را مملوك خود نساخته است كه صداهاى بلند آنانرا از زمزمههاى خفيف تضرّع قطع نمايد . و شانههاى آنان در صفوف عبادت مختلف نگشته است و گردنهاى خود را براى بدست آوردن آسايش تقصير در انجام دستور خداوندى خم نكردهاند كندى غفلتها بر قاطعيّت كوشش و تلاش آن فرشتگان نفوذى ندارد و عوامل فريبندهء شهوات دست بسوى همّتهاى آنان نمىيازند [ لطف ] خداوند صاحب عرش را براى روز احتياجشان ذخيره نمودهاند در هنگام انقطاع خلق و توجّه آنان به مخلوقات ، آن فرشتگان فقط خدا را مورد توجّه و گرايش قرار دادهاند پايان غايت عبادت خداوندى را قطع نمىكنند [ براى آن پايانى تعيين نمىكنند ] علاقهء شديد آن فرشتگان به التزام اطاعت خداوندى آنانرا ارجاع نمىكند مگر به موادّى در دلهاى آنان كه از رجاء و خوف خداوندى گسيخته نمىشوند عوامل بيم آميخته با اشتياق از آنان قطع نمىشود تا در تلاش و كوشش سست شوند و حرص و آزهاى دنيوى آنانرا به اسارت نكشيده است تا كوششهاى منتج منافع دنيوى را بر كوشش و جدّيّت براى ابديّت مقدّم بدارند آن فرشتگان اعمال گذشته ( انجام گرفتهء ) خود را بزرگ نمىشمارند و اگر اعمالشان را بزرگ بشمارند ، اميد آنان بيم و هراسشان را از بين مىبرد غلبه و اغواى شيطان راهى به آنان ندارد ، لذا اختلاف در بارهء پروردگارشان نمىنمايند جدائىهاى ناروا آنان را از
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 150
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص١٥٠