فرمود و اسباب [ بدنها را ] با نفوس آنها بهم پيوست و سپس آنها را اجناسى گوناگون در حدود و اندازهها [ يا سرنوشتها ] و طبايع و اشكال قرار داد 118 و مصنوعاتى از خلائق كه ساخت آنها را محكم گردانيد و بر مبناى ارادهء خود آنها را آفريد و ابداع فرمود و از جملهء اين خطبه است در توصيف آسمان : و خداوند سبحان پست و بلندىهاى سطوح آسمان را بدون قيد و تعليق تنظيم فرمود و شكافهاى پهنهء باز آن را با همديگر التيام داد و ميان آنها و امثال آنها را بوسيلهء روابط شبكه بندى فرمود - 125 و و سختى بالا رفتن و پائين آمدن از آسمان را براى فرشتگانى كه امر خداوندى را پايين مىآورند و فرشتگانى كه اعمال خلق او را بالا مىبرند منتفى ساخت پس از آنكه آسمان به صورت دودى بود ، آن را ندا داد تا دستگيرههاى طنابهاى آن بهم پيوست و درهاى بسته و متكاثف آسمان را پس از انسداد آن باز نمود و ديده بانهائى از ستارگان درخشان بر طرق و منافذ آنها ، مقرّر فرمود و آسمانها را در شكاف هوا با قدرت خويش از اضطراب نگه داشت و به آنها دستور داد كه تسليم امر او شوند آفتاب آسمانى را نشان روشنگر روزش قرار داد و ماه را آيتى از شبها [ كه گاهگاهى ] ناپديد مىشود خداوند متعال آن دو را در موقعيّتهاى قانونى در مدارهاى خود بجريان انداخت او سير آن دو را در طرق درجههاى خود مقدّر فرمود تا بوسيلهء آن دو ، شب و روز را از يكديگر متمايز نمايد و با وضع حركات آن دو ، عدد سالها و حساب دانسته شود سپس در فضاى آسمان فلك را كه مدار ستارگان است قرار داد و زينت [ زيبائى ] آسمان را به آن مربوط ساخت [ عامل اين زيبايى ] ستارگانى پنهان از ديدهها كه مانند در مىباشند و چراغهائى است از ستارگان فروزان [ كه ديده مىشوند ] و بوسيلهء شهابهاى نافذ ، موجوداتى را كه استراق سمع ( مخفيانه گوش دادن ) مىنمايند ، هدف قرار داد و ستارگان را در مجراى تسليم
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 147
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص١٤٧