توحيدش براى آنان نصب فرمود بارهاى سنگين گناهان ، آنان را سنگين نساخته گذشت شبها و روزها در آنان تأثيرى نمىنمايد و انگيزههاى اميال و شكّ و ترديدها استحكام ايمان آنانرا متزلزل و مختلّ نساخت گمانها و پندارها به دژهاى محكم يقين آنان ، ازدحام و هجوم نياورد و عوامل برافروزندهء حسدها و كينهها در ميان آنان شعلهء آن صفات خبيثه را نيفروخت و تحيّر سلب نكرده است آنچه را كه از معرفت خداوندى در دلهاى آنان جايگير شده و آنچه را كه از عظمت و هيبت جلال خداوندى در لابلاى سينههاى آنان راه يافته تثبيت شده است وسوسهها طمعى در راهيابى به آنان نداشته است تا با كثافت خود ، فكر آنان را بكوبند گروهى از آن فرشتگان در خلقت ( يا طبيعت ) ابرهاى پر باران و عدّه اى در كوههاى بزرگ و مرتفع ، و دسته اى در سياهى ظلمت كه راهى براى خروج از آن ديده نمىشود گروهى ديگر از آن فرشتگان هستند كه قدمهاى آنان حدود زمين پائين را شكافته است پاهاى آنان مانند پرچمهاى سفيدند كه از شكافهاى هوا نفوذ كردهاند در زير آن پاها كه مانند پرچمهاى سفيدند بادى است آرام و پاكيزه كه آنها را در آن حدود متناهى كه پايان قرارگاه آنهاست نگه داشته است اشتغالات آن فرشتگان به عبادت خداوندى آنانرا از همه چيز فارغ نموده و حقائق ايمان ميان آنان و معرفت خدا را بهم پيوسته است و يقين به وجود ذات اقدس ربوبى آنانرا باشتياق شديد به خدا ، از همه چيز منقطع ساخته است رغبتها و اميال آنان از آنچه كه در نزد خدا است به آنچه كه در نزد غير خدا است تجاوز ننموده است شيرينى معرفت ربوبى را چشيده شربت محبّت خداوندى را با كاسه اى سيراب كننده نوشيدند و در مغز دلهاى آنان رگهاى خوف از خدا جايگير شده و استمرار در عبادت و استقامت پشتشان را منحنى نموده است به طول انجاميدن رغبت و اشتياق به خداوند مادّهء ناله و تضرّع آنان را تمام نكرده و عظمت تقرّب به بارگاه خداوندى ريسمانهاى خشوع را
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 149
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص١٤٩